آغاز «پویش مهر امین» همزمان با سال تحصیلی جدید؛ همراهی از دلها، ساختن فردایی بهتر
از دنیای او آغاز کن، تا به مسیر تو بیاید
تجربه نشان داده است که اثرگذاری تربیتی، از یک خطابه یکطرفه حاصل نمیشود؛ بلکه مسیر اثرگذاری از کوچه علایق مخاطب میگذرد. تا زمانی که مربی در دنیای نوجوان و علایق روزمره او قدم نگذارد، نوجوان نیز همراهِ مسیر فکری و تربیتی مربی نخواهد شد.
پویش مهر امین بر این اصل کلیدی استوار است:
«کلید همراهی دلها، آغاز از خواستههای مخاطب برای فرود در باورهای توست.»
۴ گام راهبردی برای مربیان در روزهای آغازین مهرماه:
1. کشف کوچه علایق:
در گام نخست، گفتگو و فعالیتها را از آنچه نوجوان دوست دارد آغاز کنید؛ یک گفتگوی ساده ورزشی، توجه به استعدادهای هنری یا دغدغههای دوستانه، سریعترین راه ورود به دنیای اوست.
2. اعتمادسازی و شنیدن فعال:
پیش از آموزش و اصلاح رفتار، گوش شنوا باشید. اعتماد حاصل دیدهشدن نیازها و پذیرش اولیه مخاطب است.
3. پیوند علایق با مهارت و دانش:
با طراحی بازیهای گروهی، پروژههای مشترک و فعالیتهای تیمی، بستر تبدیل علایق فردی به مهارتهای عملی و دانشافزایی را فراهم کنید.
4. ورود به ساحتهای بلندتر (ایمان، مشارکت و مسئولیتپذیری):
وقتی همراهی دلها شکل گرفت، مسیر برای تقویت باورهای ایمانی، حس تعلق اجتماعی و مشارکت جمعی در مدرسه هموار میشود.




















بسیار عالی منتهی موانع هم باید شناسایی شود و تدابیر در حد امکان اتخاذ شود
مثلا اینکه آیا یک مربی طرح امین آیا برای یک دبستان ۲۰۰ تا ۳۵۰ نفره کافی است و در یک سال تحصیلی که با احتساب تعطیلات ۶ ماه مفید دارد می تواند دانش آموزان را به گروه های کوچک تبدیل کند و کار با کیفیتی تقدیم حضرت بقیت الله اعظم کند
متاسفانه معاونت تبلیغ به دلید محدودیت منابع مربیان بیشتری به کار گیری نمی کند در عوض با دریافتی در حد ایاب ذهاب از مربی انتظارات بیشتر می شود.چرا با دو یا سه مربی در مدارس مخالفت می شود.
چرا مدیران مدارس را خود با دست خود در سلسله مراتب ارزیابی مربی قرار می دهید که سو استفاده کند و با دست برتری که پیدا می کند طلبه را به آچار فرانه ی مدرسه تبدیل کند و هر جا کمبود نیرو دارد از حضور طلبه استفاده کند.