دانشآموزی در کلاس ششم داشتم که بهشدت به حیوانات علاقهمند بود. وقتی دربارهی طرح «آلاء» و مقام انسانیت صحبت میکردیم، اصلاً زیر بار نمیرفت که انسان برتر از حیوان است. خیلی فکر کردم که چطور میتوانم کمکش کنم تا خودش را از حیوانات پایینتر نبیند.
در نهایت تصمیم گرفتم فضای گفتوگویی در کلاس ایجاد کنم. بچهها را گروهبندی کردم و به روش «تریبون آزاد»، از هر گروه خواستم بیایند و بگویند اگر میتوانستند، دوست داشتند به جای چه موجودی باشند. بحث آنقدر برایشان جذاب و چالشی شد که چند جلسه ادامه پیدا کرد. خود بچهها پاسخهای همدیگر را تأیید یا رد میکردند و من هم در نقش مدیر گفتوگو، مسیر بحث را هدایت و تکمیل میکردم.
خوشبختانه آن دانشآموز در پایان، خودش به نتیجهی درست رسید. مدتی بعد، مادرش به مدرسه آمد و با تعجب پرسید: «شما چطور توانستید دخترم را راضی کنید که انسان از حیوان برتر است؟ حالا میگوید حیوانات را دوست دارم، اما انسان بودن را به همه چیز ترجیح میدهم!»
و من تنها پاسخی که داشتم، این بود:
اگر به بچهها فرصت بدهیم تا آزادانه حرف بزنند و احساساتشان را بیان کنند، خودشان راه درست را پیدا میکنند.
✍️خانم مریم شجاعی
