شیرینی یک لحظه 

شیرینی یک لحظه
روز اول مهر با کمک بچه‌ها، میز اولین سه‌شنبه‌ی مهدوی را در حیاط مدرسه برپا کردیم. مشغول پذیرایی بودیم که یکی از دختران هفتمی سال گذشته با چای هیئت در دست، جلو آمد و گفت: «خانوم! از وقتی پارسال درباره موسیقی با ما صحبت کردید، دیگه سراغ «رپ» نرفتم!»
چه لحظه‌ای بود! شنیدن این جمله برایم از هر پاداشی شیرین‌تر بود؛ حسی که سراسر وجودم را پر کرد و تنها واکنشم، شکری از دل و جان به درگاه خدا بود.
✍️خانم زهرا قنبری