یاریگران کوچک

یاریگران کوچک
چهارشنبه دوم مهر، سر کلاس پایه هفتم درباره جایگاهشان در هستی، قدرتی که خداوند در وجودشان نهاده و نقش‌شان در یاری امام زمان صحبت می‌کردم. دخترها با دقت و نگاه‌های مشتاق گوش می‌دادند.
بعد از کلاس، چند نفرشان جلو آمدند و با لبخند گفتند:
«خانم! حرف‌هاتون خیلی دلنشین بود، به ما نیرو داد.»
چهار نفر از آن‌ها همان‌جا با هم قرار گذاشتند که به هم کمک کنند و یاریگر امام زمان باشند. پیشانی‌هایشان را بوسیدم و گفتم:
«از دختران امام زمان همین انتظار می‌رود؛ که به فکر پدرشان باشند و هر کاری لازم است انجام دهند.»
لحظه‌ای پر از لذت و شکر بود؛ دیدم که به لطف خدا، کلامم در دل‌ها نشسته و جرقه‌ای از عشق و مسئولیت روشن کرده است.
✍️خانم معصومه پناهی